Vleermuizen en illegale naisolatiepraktijken

De gang van zaken rond naisolatie van woningen is al vele jaren een doorn in het oog van SEVON als het gaat om vleermuisbescherming. Tijdens een steekproef spraken vrijwilligers van SEVON “undercover” medewerkers van naisolatiebedrijven tijdens na-isolatiewerkzaamheden bij woonhuizen. Hieruit bleek geen enkele interesse te zijn in de (wettelijke) bescherming van vleermuizen.  Zij naisoleren  de spouw letterlijk vol zonder hierbij te letten op vleermuizen.

Wat het voor vleermuizen betekent, blijkt wel uit dit Nature today artikel van Erik Korsten. En dat dit enkel het topje van de ijsberg is, blijkt wel uit het artikel dat twee bestuursleden van SEVON schreven in De Levende Natuur. SEVON is dan ook blij dat de Regionale Uitvoeringsdienst (RUD) Utrecht het aandurfde in 2020 een boete uit te delen aan een na-isolatiebedrijf, wat resulteerde in een rechtszaak in eerste uitleg met deze uitspraak.

Volgens berichten in onder andere het Eindhovens Dagblad  (zie hieronder) heeft afgelopen woensdag een zaak gediend bij de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State. Gelet op de berichtgeving, zal het niet een gemakkelijke uitspraak worden voor de ABRvS.

SEVON is echter vol vertrouwen dat ook in deze de ABRvS het Europees Natuurbeschermingsrecht te doen en laat gelden; vleermuisverblijfplaatsen zijn beschermd volgens de Europees en Nederlandse wetgeving, zoals zij ook in onze Nul op de Meter- zaak uitspraken.

Zoals SEVON ook bij de ABRvS al betoogden is het inzetten van gebiedsbrede inventarisaties de meest voor de hand liggende methode. Het zorgvuldig inspecteren van gebouwen is daarnaast een potentiële optie, waarbij voorkomen dient te worden dat (onbekwame) slagers hun eigen vlees gaan keuren. Het fysiek inspecteren van gebouwen is totaal iets anders dan het (kansloos) steken van een endoscoop in een boorgat voordat isolatiemateriaal de spouwmuur opvult met daarin stervende vleermuismoeders met hun baby’s alsook winterslapende vleermuizen waarbij er nauwelijks tot geen ontkomen aan is aan het expanserende schuim danwel plakkende korrels.

Afschuwelijk: geweld tijdens onruiming

SEVON maakt zich grote zorgen bij het zien van deze beelden en roept de politie op mensen op een veilige manier uit de boom te halen zonder geweld. Dit is echt niet OK! En zeker geen gepast geweld om iemand in het gezicht te slaan.

SEVON stuurt haar commentaar in op pre-SMP plan Provincie Utrecht

SEVON heeft op 7 februari haar reactie gestuurd op voor de inspraakronde ‘‘Natuurvriendelijk isoleren onder het pre-SMP” van de provincie
Utrecht

De reactie is opgebouwd in een inleiding, vragen van algemene aard, vragen van specifieke aard in reactie op tekst uit rapport en we besluiten met enkele voorstellen voor verbetering.

Het rapport vormt een onderbouwing van de door het college vast te stellen Beleidsregels Natuur en Landschap ten behoeve van pre-SMP. Beleidsregels staan op basis van de Awb niet open voor bezwaar of beroep. Vervolgens wordt per gemeente een generieke ontheffing verleend voor een
maximale periode van twee jaar. Het is onduidelijk hoeveel gemeentes die meedoen. Zij committeren zich daarmee aan een SMP aanpak. Deze aanpak, inclusief de bijbehorende randvoorwaarden wat betreft compensatie, staan vervolgens (nog) niet vast. Bij het proces Pre-SMP zijn vele andere provincies betrokken, welke ook hebben aangegeven de methodiek te willen
overnemen. Tijdens de inspraakronde werd het feit van interesse bij andere provincies ontkent; alhoewel er wel een beleidsmedewerker van Gelderland tijd had genomen om digitaal in te bellen en de inspraakronde mee te volgen.

SEVON ziet ook het nut om met name particulieren te ontzien zodat zij niet vastlopen in wet- en regelgeving. De invulling zoals voorgesteld kan echter negatieve effecten op de gunstige staat van instandhouding onvoldoende voorkomen. Het toch doorvoeren van een beleidsregel heeft daarmee
iets weg van een generiek pardon voor particulieren. Wanneer zowel vleermuizen alsook particulieren hier baadt bij hebben is dat een win-win, maar door de gevoerde handelswijze achten wij in dat dit in deze opzet niet het geval is.
We hebben in onze reactie op het plan ‘natuurvriendelijk isoleren’ een groot aantal vragen gesteld waarbij we er vanuit gaan een onderbouwde reactie te ontvangen.

Kap en verplanten grote bomen Sterrebos

SEVON betreurt het dat volgens de huidige beleidsregels het mogelijk is dergelijke bossen op oude standplaatsen te kappen. Door de extra compensatie en het verplanten van grote bomen is de deal die VDL/NEDCAR en De Groene Sporenwolf (DGS) hebben gesloten een verbetering ten opzichte van het eerdere vastgestelde compensatieplan door de provincie Limburg.

De zaak in de Bodemprocedure waarop SEVON was ingestap (verlenging kapvenster) in het geheel dat speelde op 13 januari jl. was klein. De Voorlopige Voorziening die we hadden aangevraagd was dubbel met die van DGS; maar bleek in de zittingszaal niet betaald te zijn. Bij nader inzien scheelde dit 360 euro legekosten (en daardoor werden we niet ontvankelijk verklaard). Dit maakte vooraf en achteraf, geen verschil omdat er al een voorlopige voorziening liep.

Een succesvolle juridische strijd voeren onder de de crisis- en herstelwet met daarbij ook nog drie verschillende peilers over twee jaar (besluit vaststellen PiP, afgeven kapvergunning en ontheffing Wnb) blijkt geen gemakkelijke opgave te zijn. Een handboek “valkuilen voor een succesvolle procesgang voor natuurorganisaties” zou een welkome aanvulling zijn op de al stijle leercurve om een kans te maken om dergelijke zaken tegen een bateljon aan advocaten, juristen en deskundigen tot een goed einde te brengen. Een bestuursrechtadvocaat die wil en kan strijden (ivm geen tegenstrijdige belangen van hun kantoor) tegen een provincie bleek begin december al niet meer te vinden te zijn. Goedkoop zijn advocaten niet.

Het Sterrebos, een oudbos dat er al 100-den jaren staat en haar “compensatiegebied”. Klik op de foto voor het origineel, deze foto is rechtenvrij; de eigenaar is anoniem.
55 bomen uit het Sterrebos (van 40cm diameter op borsthoogte (dbh )worden in ieder geval nog gered en zullen nog iets van bos vormen in het natuurcompensa. Klik op de foto voor het origineel, deze foto is rechtenvrij; de eigenaar is anoniem.

Meer info vanuit VDL:
https://www.vdlgroep.com/nl/nieuws/vdl-nedcar-en-de-groene-sporenwolf-sluiten-akkoord-over-natuurcompensatie

De analyse van DGS en haar afwegingen https://www.groenesporenwolf.nl/2022/02/08/achtergrond-en-afwegingen-schikking/

 

 

Woningisolatie bedreigt de meervleermuis

Vandaag werd het artikel  ‘Woningisolatie bedreigt de meervleermuis’ van twee bestuurdsleden van SEVON in De Levende Natuur gepubliceerd.  Hierin roept SEVON op om snel maatregelen te nemen voor de meervleermuis, voordat deze soort, waar Nederland wereldwijd een belangrijke rol voor speelt, uitsterft. 

De Samenvatting van het artikel is hier te lezen, alsook het hele artikel is via deze link te downloaden.

Samenvatting
Uit 21 jaar onderzoek blijkt dat de meervleermuis in Nederland gestaag in aantal afneemt. Van circa 12.000 dieren in 1994 zijn er nu naar schatting nog 8.000 over. De belangrijkste oorzaak is volgens de onderzoekers het renoveren en isoleren van woningen, waardoor de leefruimte onder dakpannen en in spouwmuren verdwijnt. De meervleermuizen die nu in Nederland leven, zijn vrijwel allemaal vrouwtjes. Die trekken in de winter naar Duitsland en België, waar ze met mannetjes paren. Ze keren terug met een voorraadje sperma, waarmee ze zichzelf in de vroege lente bevruchten. Meervleermuizen leven in kolonies en hebben woonplaatsen nodig met kraamkamers van uiteenlopende temperatuur. Afankelijk van het wisselende voedselaanbod groeien hun jongen sneller of trager; bij snelle groei is een warme, bij trage groei een koele plek gewenst. De meervleermuis is een beschermde soort en de onderzoekers pleiten voor speciale meervleermuishuizen. De ontwikkeling daarvan kost echter tijd en die is er niet. In de tussentijd zou tijdens renovaties van woonwijken met bekende kolonies minstens één gebouw ongemoeid moeten blijven tot het eind van de renovatie, als er alternatieve behuizing is.

Zitting Afdeling bestuursrechtspraak Uitbreiding VDL/Nedcar

Vandaag was de zitting van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State inzake onder meer de kap van het Sterrebos. SEVON heeft haar punten kunnen inbrengen. De Staadsraden waren goed ingelezen op het onderwerp. We gaan er vanuit dat zij een goede afweging maken waarin zij zien dat de compenserende maatregelen in geen verhouding staan tot wat er verloren gaat (en dit in strijd is met de Habitatrichtlijn).

Aanvulling op de beroepsgronden beroep Sterrebos ingestuurd

Op Oudejaarsdag verstuurden we onze aanvulingen en verdere onderbouwing van ons al ingediende beroepschrift van 2 december jl. aangetekend en per email. Hierin behandelden we de beroepsgronden in de zaak tegen de kap van het Sterrebos. Bionet Natuuronderzoek schreef voor SEVON een uitgebreide Second opinion waarin meerdere onrechtmatigheden verder werden geannalyseerd. Zo blijken gronden van een overheidsorganisatie (Waterschap) ingezet te worden als compensatie voor verdwenen natuurwaarden; bleek compensatie geen compensatie te zijn volgens de eigen geldende regels alsook volgens de Habitatrichtlijn alsook het gehele plan niet te voldoen aan de alternatievenafweging van de Habitatrichtlijn.

Kaalkap van bos en bosinbreiding niet meer van deze tijd

SEVON heeft naast haar gronden nog maar eens herhaald dat de afgelopen 200 jaar is veel oudbos verdwenen door kaalkap. De regering van ons land heeft dan ook in haar wijsheid met de provincies afgesproken 37.000 hectare extra bos in 2030 aan te planten[1]; dat betekent gemiddeld 3083 ha per provincie. Het niet kappen van een groot deel van het Sterrebos zou in deze passend zijn en goed voor de vleermuizen.
Ook wereldwijd worden dergelijke initiatieven ontwikkeld om ons te beschermen tegen klimaatsverandering en de biodiversiteit te doen herstellen alsmede het versterken van de natuur. In dit kader lijkt het de omgekeerde wereld om oudbos, dat er altijd gestaan heeft, grotendeels te kappen omdat een variant van een fabriek mogelijk financieel gunstiger uitvalt.

 Samengevat

Het kappen van het Sterrebos en daarmee het verloren laten gaan van niet te compenseren vleermuiswaarden blijkt volgens de genomen besluiten door de Provincie Limburg, beide verweerders en volgens de ingebrachte studies de enige manier waarop de uitbreiding van VDL/Nedcar kan plaatsvinden. Daarmee is de goedkeuring van het Provinciaal inpassingsplan onlosmakelijk verbonden met de kap van het Sterrebos die in strijd is met de Habitatrichtlijn en daarmee de Wet natuurbescherming. Daarbovenop zorgt het wijzigingsbesluit waarop SEVON op 2 december haar beroep heeft ingesteld, voor een verdere verslechtering van de Staat van Instandhouding voor de aanwezige vleermuispopulaties. Waarbij niet eens bij een dergelijk grootschalig project naar een Natura2000- gebied en haar externe werking is gekeken van aanwezige vleermuissoorten in het gebied. Wat SEVON betreft is deze aaneenrijging van fouten in de besluitvorming van de Provincie Limburg tegen de beginselen van het voeren van behoorlijk bestuur.

[1] https://www.rijksoverheid.nl/actueel/nieuws/2020/11/18/afspraak-rijk-en-provincies-bijna-vier-keer-ter-grootte-van-stad-utrecht-aan-extra-bos

Het Sterrebos, een oudbos dat er al 100-den jaren staat en haar “compensatiegebied”

SEVON verzoekt Raad van State om voorlopige voorziening

Vandaag hebben we een voorlopige voorziening aangevraagd om de kap van het Sterrebos te voorkomen, zodat het bos niet al grotendeels gekapt is, alvorens de procedure fouten alsmede de onwettige besluiten volgens de Habitatrichtlijn en daarmee Wet natuurbescherming zijn getoetst.

Onze voorlopige voorziening is te lezen via deze link.

SEVON in beroep tegen kap Oudbos Sterrebos

Vandaag is SEVON in beroep gegaan bij de Raad van State om het grotendeels kappen van een oudbos te voorkomen. Dit grote deel van het Sterrebos zou plaats moeten maken voor uitbreiding van de VDL/Nedcar fabriek.

De volgende gronden zijn aangevoerd:

1) Er is sprake van belangenverstrengeling waarbij provincie Limburg initiatiefnemer is en tevens controlerende en uitvoerende macht (bevoegd gezag) voor de Wet natuurbescherming.

2) Er is geen dwingende reden van groot openbaar belang volgens de Habitatrichtlijn, zeker niet van Nationale aard.

3) Er zijn andere bevredigende oplossingen. De gekozen variant is niet conform Habitatrichtlijn en daarmee de Wet natuurbescherming. Uit de stukken blijkt dat de alternatievenafweging die is gemaakt, niet is afgewogen conform de Habitatrichtlijn en daarmee de Wet Natuurbescherming.

4) Onjuist danwel niet uitgevoerde inventarisaties, waardoor soort- functiecombinaties voor vleermuizen zijn gemist; tevens voor enkele vogelsoorten;

5) Er heeft geen toetsing van de Staat van Instandhouding (SvI) plaats gevonden; terwijl in de stukken duidelijk te lezen is dat verschillende getroffen vleermuissoorten in een negatieve staat van instandhouding verkeren. Daarbij heeft de wijziging een nog negatiever effect op de SvI dan de oorspronkelijke ontheffing;

6) De uitgevoerde, goedgekeurde danwel voorgenomen mitigatie en compensatie zijn niet volgens daarvoor geldende standaarden; dit is niet volgens de Habitatrichtlijn en daarmee de Wet natuurbescherming.

7) Het projectgebied ligt in de externe werking van een natura2000 gebied Lilbosch en Maria Hoop dat is aangewezen voor de ingekorven vleermuis, een soort die gebruik maakt van het plangebied. Door het uiteenvallen van de kraamgroep die gebruik maakte van Lilbosch, is er in 2012 een deel van deze groep naar Susteren verhuisd; 3.7km van het plangebied. De gehele planontwikkeling is niet getoetst volgens de vigerende regels van Natura2000 gebieden.

Via deze link is ons hele beroepschrift na te lezen.